على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3720
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
ساخت آن را . و نصنص البعير : زانو بر زمين استوار كرد آن شتر تا برخيزد . نصو ( nasv ) ا . ع . بيمارى شبيه پيچش . و درد شكم . و اضطراب . نصو ( nasv ) م . ع . نصاه نصوا ( از باب نصر ) : گرفت موى پيشانى آن را و كشيد آن را . و نصت المفازة بالمفازة : متصل گرديد بيابان ببيابان . و نصا الثوب : گشاد آن جامه را . نصوح ( nasuh ) ص . ع التوبة النصوح : توبه راست و از روى صداقت . و توبهاى كه در آن ظاهر و باطن مرد هر دو يكى باشد . و توبهاى كه توبه كننده آن قصد رجوع به آن گناه را هرگز نداشته باشد . نصوح ( nosuh ) م . ع . نصح نصحا و نصوحا . ر . نصح . نصور ( nasur ) ص . ع . بسيار يارى كننده . نصور ( nosur ) م . ع . نصر نصرا و نصورا . ر . نصر . نصوص ( nosus ) ع . ج . نص . نصوع ( nosu ' ) م . ع . نصع نصاعة و نصوعا : خالص و بىآميغ گرديد . و نصع الامر نصوعا : پيدا و آشكار شد آن كار . و نصع لونه : خالص گرديد رنك آن و سخت سپيد شد . و نصعت آلام بالولد : زاد آن مادر بچه را . و نصع الشارب : فرو نشانيد آن آشامنده تشنگى خود را . و نصع بالحق : اقرار كرد به حق آن و ادا نمود آن را . نصوف ( nosuf ) م . ع . نصف النخل نصوفا ( از باب نصر ) : سرخ شد بعضى از غوره آن خرمابن و سبز ماند بعضى ديگر . نصول ( nosul ) ع . ج . نصل . نصول ( nosul ) م . ع . نصل السنان و غيره نصولا ( از باب نصر ) : بيرون آمد آن نيزه و جز آن از محل خود . و نصل نصل السهم : ماند پيكان در محل فرورفتگى و بيرون نيامد . و نصلت اللحية نصولا ( از باب ضرب و نصر ) : بيرون آمد آن ريش از خضاب . و نصلت اللسعة و الحمة : برآمد زهر از نيش مار و كژدم و زايل گرديد اثر آن . و نصل الحافر : برآمد سم آن ستور . نصى ( nasiyy ) ع . ج . نصية . نصى ( nasiyy ) ا . ع . قسمى از خار سپيد . نصيب ( nasib ) ا . ع . بهره . ج : انصبا . و انصبة . و حوض . و دام بر پا كرده . نصيب ( nasib ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بهره و وايه و حصه و قسمت . و بخت و طالع و خوشبختى و نيكبختى . و تقدير و سرنوشت . و بىنصيب : بىبهره و بدبخت و بىطالع و محروم و نااميد . نصيب ( nosayb ) ا . ع . نام شاعرى . نصيبة ( nasibat ) ا . ع . هر آنچه آن را علم و نشان گردانند . و سنك گرداگرد ديوار خانه و سنك گرداگرد حوض كه درزهاى آن را با كچ و مانند آن درگيرند . ج : نصائب . نصيبدار ( nasib - d r ) ا . پ . بهرهدار و حصهدار و شريك و وايهدار . نصيبداش ( nasib - d c ) ص . پ . همبخت و همطالع و داراى همان نصيب و قسمت . نصيبون ( nasibuna ) ع . ر . نصيبين . نصيبه ( nasibe ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بخت و طالع . نصيبهوار ( nasibe - v r ) ص . پ . نيكبخت و بختيار و صاحب طالع . نصيبى ( nasibiyy ) ص . ع . منسوب به شهر نصيبين . نصيبين ( nasibin ) ا . ع . نام شهر تختگاه ديار ربيعه و بعضى از تازيان اين لفظ را اسم واحدى مىدانند و آن را مانند اسمهاى مفرد غير منصرف اعراب مىكنند و مىگويند هذه نصيبين ( na ) و رايت نصيبين ( na ) و مررت بنصيبين ( na ) و بعضى ديگر آن را جمع مىدانند و مىگويند : هذه نصيبون ( na ) و رايت نصيبين ( na ) و مررت بنصيبين ( na ) و گروه اول در نسبت بدان مىگويند : نصيبى و گروه دويم نصيبينى و همچنين است فلسطين و قنسرين و ياسمين . نصيبينى ( nasibiniyy ) ص . ع . منسوب بنصيبين . نصية ( nasiyyat ) ا . ع . برگزيدهء از مردم و از ستور و جز آن . ج : نصى . و ج . ج : انصاء . و . ج ج ج : اناصى . نصيتة ( nosaytat ) ا . ع . خاموشى . نصيح ( nasih ) ص . ع . پند دهنده . ج : نصحاء . نصيحة ( nasihat ) ا . ع . پند و اندرز . ج : نصائح . نصيحت ( nasihat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پند و اندرز . و وعظ و موعظه . و ملامت و سرزنش از روى دلسوزى و شفقت . و علم اخلاق و آداب . و نصيحت كردن : اندرز دادن و موعظه كردن . نصيحتآميز ( nasihat - miz ) ص . پ . ياى دويم مجهول - آميخته با اندرز . نصيحتپذير ( nasihat - pazir )